تازه فهمیده بودم که خیلی چیز ها رو نمی دونم … اولش این ندونستن برام خیلی سنگین بود ، یه برنامه ریزی کردم و شروع کردم

چند ساعت بعد …

هیچی نمی فهمیدم ،دل سرد شده بودم ، متن های سنگین انگلیسی رو متوجه نمی شدم ، حس خواب به سرم زده بود

گفتم بیخیال بگزار یه دوری تو پلاس بزنیم

تا صفحه باز شد این عکس با متن زیر رو دیدم:

انسانها زمانی نا امید میشوند که چیزی به موفقیت آنها باقی نمانده

واقعا نمی دونم چطوری باید حسم رو در مورد این فیلم بگم ، فیلمی که تک تک دیالوگ هاش برای خودش یه دنیاست ..

وقتی این فیلم رو می بینم  دقیقا عیسی رو حس می کنم ! سیلی خسرو شکیبایی (بزرگ) رو حس می کنم ( ۱۸سال و یه سیلی ) ! حس درد و رنج فاروق رو می فهمم …

به جدی می تونم بگم این فیلم یکی از ماندگار ترین فیلم های ایران هست ، نه به خاطر موضوع دفاع مقدس ، بلکه به خاطر اینکه این فیلم دست میگذاره روی تک تک احساسات بیننده ، اعتقادات دینی ، میهن طلبی و میهن پرستی ، فداکاری و …

این فیلم به نظر من بی نظیره!

بارها حسرت بازی کردن جای عیسی رو خوردم

آخرین دیالوگ اتوبوس شب : (عمو به عیسی) تاحالا فکر می کردم دادن خبر به یه زن جوان سخته ، ولی حالا می بینم خبر دادن به بچه سخت تره …

ای خدا … چرا فلانی ، فلان جا خونه داره !؟ چرا فلانی ، فلان ماشین رو سوار می شه !؟ … (البته به نظر من این بر میگرده به دین و ایمون آدم ها که خودش جای بحث داره)

تا حالا شده بگیم خدایا شکرت که سلامتیم!

امروز برای یه حرکت انسان دوستانه (تف به ریا (!) ) مجبور شدیم که بریم آزمایش خون بدیم (من و چندتا از دوستام ) همین طور که منتظر بودیم نوبتمون بشه رفتم دم پذیرش یه دوری بزنم.

باورتون نمی شه برای یه آزمایش خون چه مبلغ هایی که نشنیدم ، صحبت از ۲۵۰ هزار تومن و ۳۰۰ هزار تومن و این حرف ها بود! (البته حساب ما با دفتر چه خیلی پایین تر از این ها حرف ها بود که خود بانی تقبل کرده بود )

پیش خودم گفتم خدا : اون هایی که دفتر چه ندارند چی کار می کنند :|  حالا دفترچه هم که داشته باشند این آوارگی از این بیمارستان و به اون بیمارستان و آزمایشگاه و … هزینه موندن توی تهران ( خیلی از آدم های اونجا از راه های دور امده بودند) و هزار تا مشکلات دیگه رو چطور تحمل می کنند!

اون وقت بود که یه نگاهی به دفترچه بیمه نو و دست نخرده خودم کردم و یه طور دیگه  خدا رو شکر کردم.

خدایا شکرت به خاطر تک تک نعمت های که به ما دادی و ما اون ها رو نمی بینیم.

فقط خستم ، همین …

کوچه ای سرد ، کوچه ای تاریک

کوچه ای سنگ و غبار آلود

بار ها گفتم … خدا نکند …

 راه یاسی به لاله چین نخورد .

بین این کوچه ها خدا نکند…

که در این جا زنی زمین نخورد

یـــــاس ،سرش می خورد به دیوارش

یـــــا که، ازخم سنگ می شکند

دست ها هم اگر شود حایل

بین این راه تنگ …  مـــی شکند.

ولی ای وای برسرم آمــــد

کوچه خالی ز رفتم آمد شد

چــادر مـــادرم به دستم بود

که در آن کوچه راه ما سد شد.

دانلود “روضه کوچه” (حاج محمود کریمی )

نه که من نتونم ،کارش هم پیچیدست! البته اصواش اینه که وقتی شما برنامه میانی رو می گذاری برای نصب ، خودش شروع می کنه و سیستم رو اسکن می کنه و کامپوننت های مورد نیازش از اینترنت می گیره… حالا شما فکر کنید ما هم تحریم هستیم (کلا مجموعه اراکل ) محکم می خوری به سنگ! بعد هم که خودت میری به صورت دستی با راه های عجیب (!) اون رو دانلود و نصب می کنی ،حالا اون برنامه میانی نمی شناسه! بعد هم که می خوایی بری توی مستنداتش و فروم دنبال پاسخت ، اونجا هم فیلتره! (امان از دل من )

البته جدا از این بحث تحریم و فیلتر ، من فکر میکنم بقیه شرکت ها و سازمان های بزرگ (مثل گوگل ) یه طورایی با ماکروسافت مشکل دارند و خیلی با هم جفت نمی شند! من اگه می خواستم همین کار رو با جاوا و Eclips بکنم شاید کمتر یک ساعت طول می کشید! حالا چی کار کنیم که از همون اول رفتم سراغ دات نت …!

الان دوتا راه دارم ،اول اینکه بیخیال برنامه نویسی اندروید بشم و دوم اینکه هرچه زود تر سوییچ کنم رو جاوا (که تو برنامم ندارم فعلا)

از این دوتا راه قطعا من راه سوم رو انتخاب می کنم ( :) ) و اون اینکه بالاخره من این برنامه رو کانفیگ می کنم و با همین سی شارپ برای اندروید برنامه می نویسم!

با تمام مشکلاتش ، اون روز،دور نیست که من خبر نوشتن برنامه “Hello World! ” رو برای اندروید رو به شما می دم :)

برای امشب بسه … شب خوش

۳:۲۰

۲۰۱۲/۰۴/۱۱

من که سپردم دست خودش ، خودش هرطور صلاحه درست کنه.

واقعا این کارشناسانی که می گند ورزش کنید خیلی خوبه ، روحیتون خوب می شه ، سالم می مونید ، …. واقعا راست می گند! همیشه وقتی صبح ها (حین رفتن به کار یا دانشگاه ) توی رادیو می شنیدم با این پیرمرد هایی که توی پارک ها محاسبه می کنند ، اون هم هی می گفت ورزش خوبه و …. پیش خودم می گفتم “برو بالا دلت خوشه (!)”

ولی بالاخره جرقه ای خورد که گفتم دیگه باید مسیر رو عوض کرد (البته بعد از دیدن یه هم سن بی کار که کم کم داره می شه اندازه یه بشکه!) امروز روز دومی که صبح ساعت هفت صبح تا هشت می رم ورزش!البته برای منی که برای یک دقیقه اضافه تر خوابیدن جون می دم ، این حرکت یه معجزست :) ! ولی خیلی سخت نیست ، فقط کافی اندکی از “ولگردی اینترنتی” کاهش داد و شب ها زودتر خوابید!

ولی خودمونیم ، واقعا همین دو روز هم اثر کرد (البته اگر جوگیر نشده باشم :))

خب چه ربطی داشت به نکات مدیریتی … این که معلومه نداشت ! از اینجا به بعد!

دیروز بعد از غرو پر های زیاد یه جلسه بین بچه ها ( برنامه نویسان و تحلیل گران ) و مدیر پروژه و آقای رییس برگزار شد! ابن جلسه در پیرو مشکلاتی که بچه ها گفته بودند و هم یشرفت با سرعت مطلوب و نداشتن هدف و … تشکیل شد!

نکات مدیریتی که این جلسه برای من داشت ، این بود که واقعا شخص مدیر پروژه چطوری خودش رو از زیر باز ایراد هایی که بهش می گرفتند بیرون می کشید! باورم نمیشد و قطعا اگر شما هم بودید باورتون نمی شد! در مسائلی که کاملا مقصر بود ، طوری توجیه می کرد که خود بچه ها هم کم اورده بودند!

اینکه مشکلات چی بود و اون هم چی گفت بماند ، واقعا برای من یه کلاس آموزشی مدیریتی و صحبت کردن بود ، من ۲برگه A4  از این دوساعت نکته برداشتم و نگه داشتم ، تا ببینم می تونم توی جلسه بعد کل این آقا رو بخوابونم! با اینکه اصلا ازش خوشم نمی آد ولی با این طرز برخوردش و مدیریت بحرانش خیلی حال می کنم.

البته این دفعه دیگه یاد گرفتم  (چون بار دومم بود ) توی کار مدیریتی دخالت (فضولی ) نکنم تا دیگه از این ضربه های محلک ( اول متن رو بخونید ) نخورم! من بیچاره فقط یه جمله از دهنم پرید (” خب ، من یه جمع بندی بکنم … “) که سریعا با این جمله آقای رییس مواجه شدم (” شما کسی که بخواد جمع بندی کنه نیستی ، شما فقط می تونی نظر بدی!”) و این هم قیافه من (  :| ) .

قطعا ضربه این قدر قوی بود که رفت توی گنجینه تجربیاتم :)

این عکس خیلی حرف برای گفتن داره ، ولی من هیچی نمی گم که شما هرچیزی دوست دارید فکر کنید…!فقط فکر کنید.

تصمیم گرفتم دیگه به هیچ عنوان بحث سیاسی نکنم !چون واقعا خیلی توی زندگیم تاثیر بد گذاشته که هیچ تاثیر مثبتی نداشته…

حالا که فکر می کنم بحث سیاسی کردن اصلا درست نیست ، چون با کوچکترین اشتباهی اون دنیای خودت رو هم از دست می دی و در ضمن واقعا دیگه کسی ارزش طرفداری نداره :(

چون اولین کسی که بعد از کار اشتباه اون شخص ضربه می بینند ، طرفداران اون توی جامعه هستند.

اصلا به من چه!؟

یه دست هم به سر روی دفتر خاطراتم کشیدم و پست های بحث برانگیز اعصاب خوردکنی رو جمع کردم (البته خصوصی کردم که شاید بعد ها خاطره شد)!

دیگه تموم شد!

یا حق

به قول یکی از دوستانم : احمدی نژاد ادبیات سیاسی کشور رو تغییر داد…! تغییری که حالا هرکسی از جمله خودش برای فرار از پاسخ منطقی و واضح استفاده میکنند!

فکر نکنید من یکی از مخالفان احمدی نژاد هستم ، نه خیر ، بلکه از طرفداران ایشون هم بودم (!)

من به نوبه خودم مدت ها منتظر سوال از رییس جمهور بودم ، چون این سوال ها می توانست خیلی از شبهات و اختلافات رو از بین ببره ، ولی اعتقاد دارم با این ادبیات (مضحک ) آقای رییس جمهور اگر این سوال ها پرسیده نمی شد بهتر بود!چون باعث افسوس دوستان شد :(

اصلا نمی دونم چی باید بنویسم :( آخه هرکاری می کنم شده تف سر بالا! هر کارییش بکنی آخرش جاش وسط پیشونی خودته!

به نظر من هیچ کدام از این پاسخ ها ، پاسخ این سوال ها نبود! آخر با جواب دادن با سوال ، می شه جواب!؟ شما این متن رو ببینید.

دوست ندارم بیشتر از این بنویسم ، بیخیال ، اعصابش رو ندارم!

من هنوز موندم یک سری افراد چطوری هنوز از این ادبیات (تمسخر مجلس و ملت ) حمایت می کنند…! شما هم بعضی کامنت های اینجا رو بخونید تا مثل من برای این افراد افسوس بخورید :(

اللهم عجل لولیک الفرج

یا حق

در انتقاد کردن خیلی خیلی دقت کنیم…!

البته من بار اولم نبود ف ولی تازه این دفعه من کیش رو دیدم و چشیدم !

مسافرت واقعا عالی بود ، با اینکه همش به تفریح گذشت ولی من خیلی درس ها از این سفر گرفتم (البته دوست ندارم از این درس ها بنویسم و بپردازم به ظاهر  :) قضیه )

سفر ما با قطار شروع شد ، برای من تجربه قطار خیلی عالی بود چون تا به حال این تجربه رو نداشتم … شاید بتونم بگم ساعات توی قطار (حدود ۱۱ ساعت تا بند عباس ) جز باحال ترین لحظات مسافرت بود.چون واقعا هم گروه خیلی خوبی بودیم ( امیرحسین ، محمد ،احمد ، حمید  ، رضا)

یه چیز خیلی جالب که واقعا نا خواسته برام اتفاق افتاده بود این بود که ، من توی مدت ۲۰سالی که توی اصفهان بودم اصلا لحجه اصفهانی نداشتم ولی توی این مسافرت به دلیل غلظت لجه اصفهانی توی دوستام ، اصلا نمی تونستم بدون لحجه صبت کنم!

درسته که خیلی از وقت ما صرف برنامه ریزی شد که کجا بریم :) ولی خداییش خیلی جا ها هم رفتیم.

حالا به پاره ای از توضیحات و تجربیات شخصی امیر حسین در مورد جزیره زیبای کیش می پردازیم !

> البته این ها نظرات شخصی من  در مورد اون چیز هایی که دیدیم هست و اون چیز هایی هم که من ندیدم خودتون بروید ببینید برای من هم تعریف کنید <

چطوری بریم کیش؟

این که چطوری بروید کیش کاملا به روحیات شما و وقتی که دارید و پولی که دارید داره.ما از اینجا با قطار تا بندر عباس رقتیم ( به اندکی بالاتر مراجعه کنید ) و از بندر عباس با یه وسیله شخصی تا بندر چارک ( نفری ۱۲۰۰۰ تومان ) رفتیم ، از اونجا هم با یک کشتی ( به نظر من بهتره بگیم قایق سقف دار ) پلیکان ( نفری ۱۲۰۰۰ تومان ) رفتیم کیش.البته این نظر که با قطار بروید برای شما ارزان تر می اد کاملا اشتباه ، چون نصبت به زمان و خرج ، سفر به کیش با هواپیما با صرفه تره… ولی ما اصلا بنا رو گذاشته بودیم سفر با قطار که خیلی هم حال داد!

تو کیش چی بخریم؟

ما کلا چیزی نخریدیم ، البته زمانی که ما اونجا بودیم بهترین زمان خرید بود ، چون فروشگاه ها تخفیف های خوبی زده بودند.جایی که ما اتاق گرفته بودیم نزدیک مراکز خرید بود و برای گشت گذار خیلی عالی بود.اگر واقعا قصد خرید دارید به بازار اصلی سر بزنید چون هم قیمت ها از دیگر بازار ها بهتر بود.به بازار عرب ها هم اصلا سر نزنید که واقعا بیخود بود! جنس ها با کیفیت پایین و نسبتا کهنه! البته برای خرید وسیله ( و نه لباس ) بد نیست!

تو کیش بخوریم؟

بستگی داره که شما چقدر قصد خرج کردن داشته باشید ، شما می توانید یک غذا رو از ۴۰۰۰ تومان تا ۴۰۰۰۰ تومان بخورید! البته اجرای موسیقی زنده توی قیمت های خیلی تاثیر داره ،اون قضای ۴۰۰۰ تومانی رو می توانید از یک آشپزخانه بگیرید ( انصافا خیلی بد نبود ) یا می توانید به جاهای معروف مثل پدیده شاندیز بروید.ما دوشب رو این طوری غذا خوردیم که یک شب در رستوران دیدنیها ( حدود قیمت از ۱۸۰۰۰ تا ۲۵۰۰۰ تومان )و یک شب ها در پدیده ( حدود قیمت از ۲۹۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰ تومان )،نکته اینجاست که شما  توی پدیده باید اردو میل کنید! چه بخواهید چه نخواهید پای شماست … اگر غذا سفارش می هید که با غذا و اگر هم غذا سفارش نمی دهید به صورت جدا (۱۶۰۰۰ تومان که اصلا ارزش نداره ) خلاصه اونجا بی کار نمی تونی بشینی !

تو کیش کجا ها بریم؟

بی درنگ به شما می گم که حتما غواصی ( ۷۰۰۰۰ تومان ) رو تست کنید واقعا تجربه به یاد می ندیه (البته اگر عکس ها بخواهید زیر آب بگیرید ۳۰۰۰۰ تومان ) ، ما به غیر از غواصی بنانا رو هم تست کردیم (هر نفر ۳۰۰۰۰ تومان ) که اون هم خیلی عالی بود . دست خود شما ست که فقط روی بنانا بشینید و لذت ببرید و یه با هیجان زیاد بنانا رو کج کنید و محکم به اب بخورید!نترسید غرق نمی شوبد :) البته اگر بیفتید توی آب بالا امدندش خیلی دردسر داره که باعث می شه وقتتون گرفته بشه!

حتما ساحل بروید… آب به صورت تعجب آوری شفاف و تمیزیه (البته خیلی شور ) شما توی ساحل می توانید هم ورزش کنید و هم توی دریا شنا کنید.واقعا عالی بود!

دیگه چی؟

خیلی برای خودتون کلاس نگذارید :) چون پوست شما کنده می شود! کلاس گذاشتن بیخودی و زیادی برای اون هایی هست که پول هاشون قابل شمارش نیست شما می توانید یه صبحانه که خودتان تهیه می کنید رو به قیمت ۵۰۰۰ تومان میل کنید و می تونید همین رو بیرون ۱۵۰۰۰ نومان میل کنید.

به نظر من زمانی که ما توی کیش بودیم واقعا زمان عالیی بود ، هم از لحاظ آب و هوا ( فوق العاده ) و هم از لحاظ شلوغی ( نه اونقدر شلوغ که هیچ جا جا نشه و نه خلوت و بی نمک ) و هم از لحاظ قیمت ها که شامل تخفیف های فروشگاهی و تخفیف های غذا ها بود.

دوچرخه هم هست که می توانید به ازای هر ساعت ۳۰۰۰ تومان داشته باشید!اگر هم وضع شما خیلی خوبه که ماشین کرایه کنید ، تولید ۲۰۱۲ به ازای ۲۴ ساعت ۹۰۰۰۰ و ۲۰۱۱ ۶۰۰۰۰ تومان بود.

حتما برای یک دفعه هم که شده کیش رو تجربه کنید ( خودتون رو هم برای یه ولخرجی درست حسابی متوسط نفری ۵۰۰۰۰۰ تومان آماده کنید ) تجربه خوبیه ، به ما که خیلی خوش گذشت!

مطلبی که نوشتم اونطور که دلم می خواست نشد ، ولی باز هم بد نشد!

می گند اگه می خوایی خدا رو بشناسی تصور کن توی یه کشتی در حال غرق شدن هستی…

همه غرق شدند و تو موندی …  با تمام تلاش ، خودت رو بالا می شکی….دستت رو به هرجایی می گیری …

ولی هر آدمی توی این لحظه به فکر یه کسی یا چیزی می افته (حتی اگر تا به حال چیزی در مورد خدا نمی دونسته ) و از اون کمک می خواد …

این کس یا چیز همان خدا است.

من امروز تقریبا ( نه به فجیعی مورد بالا ) تجربش کردم! یه کاری به طور ناگهانی به من سپرده شد که آبرو حرفه ایم (کاری و علمی) در گرو اون بود …

توی اوج استرس ، پشت نگاه هایی که خیره شدند ببینند چی کار می کنی… کار هم پشت سر هم به مشکل می خوره … نمی دونی باید چی کار کنی … وااااای

یه لحظه پش خودم گفتم ، خدا جون حالا وقتشه … این دست خدا ، دست خدا ، که می گند رو همین حالا نشون بده دیگه!

باورم نمی شد،یهو آروم شدم ! ضربانم امد پایین و مخم باز شد :) هنوز هم باورم نمی شه! خدا رو شکر که بعد از مدت (نه چندان کوتاه ) مشکل رو حل کردم.

* صرفا جهت یاد آوری اینکه یه کسی هست که همیشه حواسش با ماست